Aforizmatik

- topyekün bir teslim oluş hadisesi /
tüm duyargalarını ıslatırcasına /
çöker midenin acıyan yarıçapına /
vidası gevşeyince ayrılır makas /
şimdi iki cinayet aletin var /
tükür avuçlarına!

- öylesine ritmik bir çıldırış ki; var ile yok arasındaki en kestirme mesafe. med'den cezir'e kadar ölüm metronomu.

- sen istersen varoluşuna küsüp köşene çekil ve hayat koptuğu yerden başlasın. devinim beklemez...

- sahibiyetsiz sonsuzluğa uzat kollarını /
bırak toprağın demiri vurulsun bileklerine /
işte gerçek son!

- bir adam ölür avuçlarında /
ve bir kadın ağlar /
tüm çıplaklığıyla.

- gözleri her zaman köre çalar /
el yordamıyla kesilir nefesi /
hissiz bir yokoluşa yeğdir /
sadece bazen...
adı özgürlüktür...

- anlamların içini doldurabilmek bir boşluk doldurma oyunundan daha büyük bir meziyet istiyor. en uzak bir tepenin silüetinde uçuşan sesleri dinlemeyi tercih

ederim o yüzden. kimi zaman yapamıyorsan, sadece beklemelisin bence.

- gözlerini kıstığında görebileceksin sadece sızıntıdaki ışığı. çünkü eksik bakmamız gerekecek o gün. eksik bırakıp giderken hayatı.

- önemli olan meyletmemek. aşk bir yana.

- ya şimdi indireceksin şalterlerini dünyanın ya da bir tokat atacaksın kendine. tek gözün kapalıyken denge kurmak güç.

- aksine ömürdür belki de. kirli çoraplarını saklayıp hiçbir şey olmamış gibi yaşayabildiğin.

- bağışlanmayı düşlemeden haykır /
çünkü hiçbir boyuttaki sen değilsin /
yada herhangi bir denklemin bilinmeyeni /
zincirin halkalarını gevşetmişken /
tuzuyla dökül yanağının.

- umut en kadim dost. ve daha az rutubetli bir çekmecede.

- ve benim tek derdim; kafayı yiyecek oluşum.

- çığlık çığlığa bir pandomim /
bu uçurumun dudak kenarında /
bırak ağızları boyalı çocukları /
kim ağlıyorsa yüzünde /
ona tutun.

- asla ezberlenmemesi gereken habis gerçekler bunlar... suflörü öldürün. o benim.

- ama seslerin ölümünün olmayışı; ne garip...

-
-
.