11 Ekim 2010 Pazartesi

Enkaz Kaldırma Timi

sürüyerek yürüttüm ayaklarımı üstüne doğru
delik deşik gövdende
adım izlerim
midene oturmuştum oysa ki ve kustuğun bendim
kançanağından halis mulis dikizin
üzerimde.
yerdeydim,
yerin ta dibinde.
sırtıma bastığında ıslaktım ağlamaktan
tabanların hep kaygan ve kaypaktı gel-gitlerden
ay tutuldu, dedi biri
tutulduk, evet.
doğruydu.
yanağımı dayadım belki camdandır diye
kalbine
bir otobüs penceresiyle oynaşan çocuk gibiydim
direkleri saydım zaman geçmezken
etine gömüldüm
iyi bir cerrah olsaydım kesebilirdim damarlarından birini
bulamadım
harici bir ünitede özenle bekletilen uzvun bendim
için mezar
dışın hayattı
dışarıda bekledim çünkü sigaram yakılmalıydı
üfledim
dumanımın dudağındaki yarıkları bulması için.
arka kapıdan kaçırılmayı bekleyen bir mahkumdun
kıvranıyordun
anahtar kırıldı dedi, biri
kırıldık, evet
doğruydu.
doğruldum.
boynumda asılı duran yarım gülüşünü iade ettim
sürüyerek yürüttüm ayaklarımı ileri doğru
delik deşik gövdemde
gölge izlerin.
.

Hiç yorum yok: