Zaman Geriye Akar

gerçeği eledikçe eleğim
değişir günün rengi
aslında güneş doğsun isterim
istemekten vazgeçmediğim zamanlar
içerimde bir çatlak
yarım yamalak bir dudağa
veya kör bir duvara ait
ikisi de bir nasılsa
acı; akmasa da damlar
tek kişilik bir hücredeki
adam asmaca
çıldırmamak işten değil
yere düşen yankıları dinlerken
zaman geriye akar...

aşk sadece profesyonel bir orospu
nankörlük akar kasıklarından
bedelini ödemezsen  ölecek hastalığı
tersini seçemediğin için
ölmeyecek bak gördün mü
ince ve keskin bir sızı
çatlağımın eşanlamlısı
hatırlamak için günde bir doz
kağıt kesiği acısına müptelayım
dizlerimin ağrısı yağmurdan değil
ağlayacağım besbelli
aslında içten gülmek isterim
istemekten vazgeçmediğim zamanlar

nasıl kaybettik ki bunları?
şimdi kaseti başa sarsam
başka bir şarkı çalar mı?
.
.