I
karanlık, duvarlardan sızarken
hecelere böldüm yalnızlığı
bekleyişlerde kayboldu anlarım.
zaman bile terketti saatleri.
gece, katliamını izlerken
ben duvarlarıma bakardım
sinsice sızardı kanlarım
duvarımdaki çatlaklardan.
sert bir müzik duyardım
öteden, duvarların ötesinden,
"öl-mek için güzel bir gün"
II
her dönemecinde uykumun,
taze kan kokusu gibi acılarım
oyulmuş tenime batardı.
sigara dumanından sırdaşlarım
duvarımda, dost gölgeler olurdu
kadim bir cinayet planının
kusursuz işleyişini izler gibi
sinsice gülerlerdi sanki
eski bir melodiyle sevişerek.
"öl-mek için güzel bir gün"
III
etimi tırmalayan tırnaklarımda
kurumuş kan kokusuydu keskinleşen.
tortulu gözlerimde gördüğüm
kendi intiharına gülen bir kadın;
perdenin gerisinde unutulmuşluğuna
aynadaki tekilliğine öfkeli
ve kendi sefilliğine çivilenmiş.
dudaklarında aynı lanetli heceler;
"öl-mek için güzel bir gün"
IV
genzimi doluran metalik kırmızının
dudağımda bıraktığı tanıdık ısısıyla
ruhumun dizginsiz eyerlerini çözdüm
davetli bir misafir gibi ölümü bekleyen
sonradan olma bir çıldırışın ritmiyle
karanlık, duvarlardan sızarken
hecelere böldüm nefeslerimi...
"ÖL-DÜM"
